গাঁৱত হওক বা চহৰত হওক, কাৰোবাৰ হঠাৎ মৃগী উঠিলে চাৰিওফালে হুলস্থূল লাগি যায়। কোনোবাই চিঞৰে – “জোতা আন, জোতাৰ গোন্ধ দে!” কোনোবাই চাবিৰ থোকা আনি হাতত ধৰাই দিয়ে, কোনোবাই মুখত পানী ঢালি দিয়ে।
কিন্তু আপুনি জানে নে? এই কামবোৰে ৰোগীজনক ভাল কৰাৰ সলনি আৰু বেছি বিপদত পেলাব পাৰে। আজি এই ভুল ধাৰণাবোৰৰ বিষয়ে সম্পূৰ্ণকৈ জানো আহক।
১. মৃগী বেমাৰ মানে কি?
বহুতে ভাবে মৃগী মানে ভূত-প্ৰেত লগা, ওপৰা বেমাৰ। একেবাৰে ভুল কথা।
আমাৰ মগজুত লাখ লাখ কোষে বিদ্যুৎ সংকেতৰে কাম কৰি থাকে। কেতিয়াবা হঠাৎ সেই সংকেতবোৰ খেলি-মেলি হৈ যায়। তেতিয়া মানুহজনে জ্ঞান হেৰুৱাই পেলায়, শৰীৰ কঁপিবলৈ ধৰে। চিকিৎসা বিজ্ঞানত ইয়াকে মৃগী বা Epilepsy বুলি কয়।
মৃগী কোনো ছোঁৱা বেমাৰ নহয়। কাষত বহিলে, একেলগে খালে, লগত থাকিলে কাৰো মৃগী নহয়।
২. মৃগী কিয় হয়?
মৃগী হোৱাৰ বহু কাৰণ থাকিব পাৰে –
ক)জন্মৰ সময়ত মগজুত অক্সিজেন কম পালে
খ)সৰুতে মগজুৰ জ্বৰ – মেনিনজাইটিছ, এনকেফেলাইটিছ হ’লে
গ)মূৰত ডাঙৰ আঘাত পালে, এক্সিডেণ্ট হ’লে
ঘ)বহুত বেছি জ্বৰৰ বাবে সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ মৃগী হ’ব পাৰে
ঙ)কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত বংশগত কাৰণতো হয়
*চ)* কেতিয়াবা কোনো কাৰণেই পোৱা নাযায়, তথাপিও মৃগী হয়
৩. মৃগীৰ লক্ষণবোৰ কেনেকুৱা?
সকলো মৃগী একে নহয়। কিছুমানৰ ডাঙৰকৈ উঠে, কিছুমানৰ গমেই পোৱা নাযায়।
ডাঙৰ মৃগীৰ লক্ষণ:
– হঠাৎ চিঞৰি মাটিত পৰি যোৱা
– হাত-ভৰি টান হৈ কঁপিবলৈ ধৰা
– চকু উলটি যোৱা
– মুখৰ পৰা ফেন ওলোৱা
– জিভা কামুৰি যোৱা, কেতিয়াবা পেচাব হৈ যোৱা
– ২-৩ মিনিট পিছত নিজে নিজে ঠিক হোৱা, কিন্তু বহুত ভাগৰ লগা, শুই যোৱা
সৰু মৃগীৰ লক্ষণ:
– অলপ সময়ৰ বাবে একেথিৰে চাই থকা
– মাতিলেও উত্তৰ নিদিয়া
– হাতত থকা বস্তু পৰি যোৱা
– ওঁঠ লৰাই থকা, চকু টিপিয়াই থকা
বহু বাপেক-মাকে সৰু মৃগীক “মন নবহা” বুলি ভাবি ভুল কৰে।
৪. মৃগী উঠিলে কি কৰিব? – সঠিক নিয়ম
এই ৫টা কাম মনত ৰাখক, ইয়ে এটা জীৱন বচাব পাৰে।
১. শান্ত থাকক, ভয় নাখাব
আপুনি ভয় খালে ৰোগীৰ আৰু বেছি ক্ষতি হ’ব।
২. কাষ কৰি শুৱাই দিয়ক
ৰোগীক এফালে কাষ কৰৱাই দিয়ক। যাতে মুখৰ ফেন, লেলাউটি বাহিৰলৈ ওলাই যায়, উশাহ বন্ধ নহয়।
৩. মূৰৰ তলত কোমল বস্তু দিয়ক
গামোচা, কাপোৰ, জেকেট ভাঁজ কৰি মূৰৰ তলত দিয়ক। যাতে মূৰত আঘাত নালাগে।
৪. চাৰিওফাল খালী কৰি দিয়ক
কাষত ধাৰাল বস্তু, জুই, পানী থাকিলে আঁতৰাই দিয়ক। চোলাৰ কলৰ, বেল্ট ঢিলা কৰি দিয়ক।
*৫. সময় চাওক*
মৃগী সাধাৰণতে ২-৩ মিনিটত নিজে ভাল হয়। ৫ মিনিটতকৈ বেছি থাকিলে, বা এবাৰৰ পিছত আকৌ উঠিলে লগে লগে হস্পিতাললৈ নিব। এয়া ইমাৰজেন্সি।
*৫. কি কেতিয়াও নকৰিব? – ৯৯% মানুহে কৰা ভুল*
*ভুল ১: মুখত জোতাৰ গোন্ধ দিয়া*
জোতাৰ গোন্ধত মৃগী ভাল নহয়। বৰঞ্চ দুৰ্গন্ধৰ বাবে উশাহ ল’বলৈ আৰু কষ্ট হয়।
*ভুল ২: হাতত চাবি, লোহা ধৰাই দিয়া*
চাবি বা লোহাই একো কাম নকৰে। এইটো কেৱল অন্ধবিশ্বাস।
*ভুল ৩: মুখত পানী দিয়া*
মৃগী উঠি থকা সময়ত মুখত পানী দিলে পানী হাওঁফাওঁত সোমাই মানুহজনৰ মৃত্যুও হ’ব পাৰে।
*ভুল ৪: হাত-ভৰি জোৰকৈ ধৰি ৰখা*
কঁপি থকা মানুহক জোৰকৈ ধৰিলে হাত-ভৰিৰ হাড় ভাঙিব পাৰে।
*ভুল ৫: মুখত আঙুলি, চামুচ ভৰাই দিয়া*
মানুহে ভাবে জিভা কামুৰিব। কিন্তু মুখত কিবা ভৰাই দিলে দাঁত ভাঙিব, মুখ কাটিব। একো ভৰাব নালাগে।
*৬. মৃগী সম্পূৰ্ণ ভাল হয় নে?*
হয়! এইটোৱেই আটাইতকৈ ভাল খবৰ।
৭০% তকৈ বেছি মৃগী ৰোগী নিয়মীয়াকৈ ঔষধ খাই সম্পূৰ্ণ সুস্থ হৈ যায়। ২-৩ বছৰ মৃগী নুঠিলে ডাক্তৰে ঔষধ বন্ধ কৰি দিয়ে।
কিন্তু এটা কথা মনত ৰাখিব – ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ কেতিয়াও ঔষধ বন্ধ নকৰিব। ১ দিন ঔষধ বন্ধ কৰিলেও মৃগী আকৌ উঠিব পাৰে।
*৭. মৃগী থকা মানুহে কি কি কৰিব পাৰে?*
মৃগী থকা মানেই জীৱন শেষ নহয়।
– তেওঁলোকে পঢ়া-শুনা, চাকৰি সকলো কৰিব পাৰে
– বিয়া-বাৰু কৰিব পাৰে, সন্তান জন্ম দিব পাৰে
– গাড়ী চলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত অলপ সাৱধান হ’ব লাগে, ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ ল’ব লাগে
– ৰাতি ভালকৈ শুব লাগে, বেছি টোপনি খতি কৰিব নালাগে
– নিচা জাতীয় বস্তুৰ পৰা আঁতৰি থাকিব লাগে
আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা – মৃগীক লৈ লাজ কৰিব নালাগে, লুকুৱাব নালাগে। স্কুলত, কৰ্মস্থানত জনাই থ’লে বিপদৰ সময়ত মানুহে সহায় কৰিব পাৰিব।
*৮. কেতিয়া লগে লগে ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ যাব?*
– মৃগী ৫ মিনিটতকৈ বেছি থাকিলে
– এবাৰৰ পিছত আকৌ আকৌ উঠি থাকিলে
– মৃগীৰ সময়ত মূৰত বেছিকৈ আঘাত পালে
– প্ৰথমবাৰৰ বাবে মৃগী উঠিলে
– গৰ্ভৱতী মহিলাৰ মৃগী উঠিলে
