বিশ্ব আলোকচিত্ৰ দিৱস ২০২৬ – ১৯ আগষ্ট

বিশ্ব আলোকচিত্ৰ দিৱস ২০২৬ – ১৯ আগষ্ট

আলোকৰে লিখা ইতিহাস, স্মৃতি আৰু অনুভূতি

আজি ১৯ আগষ্ট। সমগ্ৰ বিশ্বৰ লগতে আমি অসমবাসীও “বিশ্ব আলোকচিত্ৰ দিৱস” উদযাপন কৰিছোঁ। এই দিনটো কেৱল এটা তাৰিখ নহয়। ই মানৱ সভ্যতাৰ এটা আটাইতকৈ ডাঙৰ আৱিষ্কাৰ – আলোকচিত্ৰক সন্মান জনোৱাৰ দিন।

১. আলোকচিত্ৰ আৰম্ভণি আৰু যাত্ৰা
আলোকচিত্ৰ শব্দৰ অৰ্থ হ’ল “পোহৰেৰে অংকন কৰা”।
১৮৩৯ চনৰ ১৯ আগষ্টত ফ্ৰান্সৰ বিজ্ঞানী লুই ডেগেৰে “ডেগেৰ’টাইপ” নামৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়ে। সেই ঐতিহাসিক দিনটোক সন্মান জনাই ১৯ আগষ্টক বিশ্ব আলোকচিত্ৰ দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়।
কিন্তু ইয়াৰো ১৩ বছৰ আগত, ১৮২৬ চনত জ’চেফ নিয়েপচে ফ্ৰান্সৰ লে গ্ৰাছৰ খিৰিকীৰ পৰা পৃথিৱীৰ প্ৰথম আলোকচিত্ৰখন তুলিছিল। নাম আছিল “লে গ্ৰাছৰ খিৰিকীৰ পৰা দৃশ্য”। সেই এখন ছবি তুলিবলৈ ৮ ঘণ্টা সময় লাগিছিল।
আজি আমি হাতৰ মোবাইলতে ১ ছেকেণ্ডত ২০ খন ছবি তুলি পেলাওঁ। এইখিনিয়েই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ প্ৰগতি।

2. আলোকচিত্ৰ কি? কেৱল ছবি নে?

আলোকচিত্ৰ কেৱল ৰং আৰু আকৃতি নহয়।আলোকচিত্ৰ মানে সময়- যি সময় উভতি নাহে তাক বন্দী কৰা।
আলোকচিত্ৰ মানে অনুভূতি- হাঁহি, কান্দোন, বেদনা, আনন্দ।
আলোকচিত্ৰ মানে প্ৰমাণ- ইতিহাসৰ সাক্ষী।শব্দই ১০ শব্দত যি বুজাব নোৱাৰে, এখন আলোকচিত্ৰই সেইটো এটা চকুৰ পলকতে বুজাই দিয়ে।

৩. যিবোৰ আলোকচিত্ৰই পৃথিৱীখন সলনি কৰিলে

আলোকচিত্ৰ কেৱল সৌন্দৰ্যৰ বাবে নহয়। ই কেতিয়াবা এখন অস্ত্ৰৰ দৰেও কাম কৰে।
– ১৯৩৬ চনৰ “প্ৰব্ৰজনকাৰী মাতৃ”: ড’ৰ’থিয়া লেংৰ এই ছবিয়ে আমেৰিকাৰ মহামন্দিৰ কষ্টক দেখুৱাই চৰকাৰক সাহায্য পঠাবলৈ বাধ্য কৰাইছিল।
– ১৯৮৪ চনৰ “আফগান ছোৱালী”: ষ্টিভ মেককাৰীৰ তোলা সেউজীয়া চকুৰ এই ছোৱালীয়ে যুদ্ধৰ যন্ত্ৰণাক গোটেই পৃথিৱীক দেখুৱাইছিল।
– ১৯৮৯ চনৰ “টেংকৰ সন্মুখৰ মানুহ”: এজন সাধাৰণ নাগৰিকে টেংকৰ আগত থিয় হৈ সাহস আৰু গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতীক হৈ পৰিল।
– ১৯৬৮ চনৰ “পৃথিৱীৰ উদয়”: চন্দ্ৰৰ পৰা তোলা পৃথিৱীৰ প্ৰথম ছবি। ইয়াৰ পিছৰে পৰা মানুহে পৰিৱেশৰ কথা ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।

– ১৯৬৮ চনৰ “ছাইগনৰ হত্যা”: এখিলা ছবিয়ে ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ বিৰুদ্ধে জনমত গঠন কৰিছিল

৪. আলোকচিত্ৰৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ

আজিৰ যুগত আলোকচিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰ অসীম। প্ৰধান কেইবিধমান হ’ল:
প্ৰাকৃতিক দৃশ্য, প্ৰতিকৃতি, বন্যপ্ৰাণী, পথৰ দৃশ্য, তথ্যচিত্ৰ, বিবাহ, খেল, ফেশ্বন, খাদ্য, স্থাপত্য, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু আণুবীক্ষণিক আলোকচিত্ৰ।
অৰ্থাৎ জীৱনৰ প্ৰতিটো কোণতে আলোকচিত্ৰ আছে। মনালিছাৰ দৰে প্ৰতিকৃতিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ছায়াপথৰ ছবিলৈকে।

৫. অসম আৰু আলোকচিত্ৰ

আমাৰ অসমখনেই এখন জীৱন্ত এলবাম।
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত নাও বৈ যোৱা দৃশ্য, কাজিৰঙাৰ একশৃংগ গঁড়, মাজুলীৰ সত্ৰৰ শান্তি, চাহ বাগিচাৰ নাৰীৰ পৰিশ্ৰমী হাত, বিহুৰ গামোচাৰ ৰং আৰু ঢোলৰ তাল, নামঘৰৰ প্ৰদীপ – এই সকলোৰে মাজত এটা কাহিনী আছে।
আমাৰ দায়িত্ব সেই কাহিনীখিনি কেমেৰাৰ জৰিয়তে বিশ্বক দেখুওৱা। আমাৰ স্থানীয় সংস্কৃতিক বিশ্বজনীন কৰা।

৬. আধুনিক যুগ আৰু আমি
আগতে ছবি তুলিবলৈ ষ্টুডিঅ’ লাগিছিল। আজি আমাৰ পকেটৰ মোবাইলেই ষ্টুডিঅ’। কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাই নিশাৰ ছবি, পটভূমি আঁতৰ কৰা সকলো সহজ কৰি দিছে।
কিন্তু মনত ৰাখিব – কেমেৰা দামী হ’লেই ভাল ছবি নোলায়। ভাল চকু আৰু ভাল মন লাগে। কাৰণ “কেমেৰা এখন আহিলা মাত্ৰ, আলোকচিত্ৰকাৰেই প্ৰকৃত শিল্পী”।

৭—  এই দিৱসে আমাক ৪ টা ডাঙৰ পাঠ দিয়ে
১. সময়ৰ মূল্য: জীৱন ক্ষণস্থায়ী, স্মৃতি চিৰস্থায়ী। গতিকে মুহূৰ্তবোৰক ধৰি ৰাখা।
২. পৰ্যবেক্ষণ: সাধাৰণৰ মাজত অসাধাৰণ বিচাৰি উলিওৱা। চাৰিওফালে কাহিনী আছে।
৩. সত্য প্ৰকাশ: আলোকচিত্ৰই মিছা কথা ক’ব নোৱাৰে। ই সত্যক দেখুৱায়।
৪. ইতিহাস ৰচনা: তোমাৰ আজিৰ তোলা ছবিখনেই ৫০ বছৰ পিছত ইতিহাস হ’ব পাৰে।

৮ . পসংহাৰ
জীৱন নদীৰ দৰে বৈ যায়। যি যায় সেয়া উভতি নাহে। কিন্তু আলোকচিত্ৰ সেই বৈ যোৱা পানীৰ এটা বিন্দুক চিৰদিনৰ বাবে বন্দী কৰি ৰাখে।
গতিকে আজি আহক আমি সকলোৱে নিজৰ পুৰণি এলবামখন খুলি চাওঁ। পৰিয়ালৰ লগত কটোৱা সময়খিনি মনত পেলাওঁ। আৰু আজি নতুন এখন ছবি তোলোঁ – যিখনে ১০ বছৰ পিছত আমাক হঁহুৱাব।

কিয়নো শেষত আমাৰ লগত থাকি যায় মাত্ৰ স্মৃতি। আৰু সেই স্মৃতিৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া প্ৰমাণখনেই হ’ল এখন আলোকচিত্ৰ।

সকলো আলোকচিত্ৰ প্ৰেমীক বিশ্ব আলোকচিত্ৰ দিৱসৰ আন্তৰিক শুভেচ্ছা📸

“আলোকচিত্ৰ তোলা, অনুভৱ কৰা, স্মৃতি জমা কৰা”