আপুনিও বাৰু কেতিয়াবা দাঁতৰ তীব্ৰ শিৰশিৰনিৰ সমস্যাত ভুগে নেকি? যদি ভুগে তেন্তে এই উপায় আপোনাৰ বাবে

আমাৰ বহুতৰে এটা অতি বিৰক্তিকৰ সমস্যা হ’ল দাঁতৰ শিৰশিৰনি । ঠাণ্ডা পানী খাওঁতে, গৰম চাহ খাওঁতে, আইচক্ৰীম বা চকলেট খাওঁতে হঠাৎ দাঁতটো বিজুলী মৰাৰ দৰে চমকাই উঠে, কেতিয়াবা ইমান বিষ হয় যে খাবই নোৱাৰি। এইটো কোনো বেলেগ ৰোগ নহয়, দাঁতৰ ওপৰৰ সুৰক্ষা আৱৰণটো নষ্ট হোৱাৰ লক্ষণ।
আচলতে আমাৰ প্ৰতিটো দাঁতৰ ওপৰত এনামেল নামৰ অতি টান আৰু কঠিন আৱৰণ এটা থাকে। ইয়াৰ কাম হ’ল ভিতৰৰ নৰম ডেন্টিন আৰু নাৰ্ভক বাহিৰৰ ঠাণ্ডা-গৰমৰ পৰা বচাই ৰখা। কোনো কাৰণত যেতিয়া এই এনামেল ক্ষয় যায় বা দাঁতৰ আলুখন ওপৰলৈ উঠি দাঁতৰ গুৰিটো ওলাই পৰে, তেতিয়া ডেন্টিনত থকা সৰু সৰু ফুটাবোৰেৰে ঠাণ্ডা গৰম পোনে পোনে নাৰ্ভত লাগে আৰু শিৰশিৰনি হয়।
এই সমস্যাটো আজিকালি বহুত বেছিকৈ দেখা যায়। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ কেইটামান হ’ল – বহুতে দাঁত চাফা হ’ব বুলি ভাবি টান ব্ৰাছেৰে বৰ জোৰেৰে ব্ৰাছ কৰে, যাৰ ফলত এনামেল ঘঁহি যায়। দ্বিতীয়তে, ক’ল্ড ড্ৰিংকছ, চ’ডা, বেছি টেঙা আচাৰ, নেমু বেছিকৈ খালে তাৰ এচিডে এনামেল গলাই দিয়ে। বহুত মানুহৰ ৰাতি টোপনিত দাঁত কৰকৰাই থকা অভ্যাস থাকে, তাৰ বাবেও এনামেল ফাটি যায়। লগতে পাণ, গুটখা, চাধা, ধঁপাত খোৱা, এচিডিটিৰ সমস্যা থকা আৰু বয়স বঢ়াৰ লগে লগে আলু তললৈ নামি যোৱাৰ বাবেও শিৰশিৰনি হয়।

এই শিৰশিৰনিৰ পৰা বাচিবলৈ ঘৰতে কিছুমান নিয়ম মানি চলিলে বহুত আৰাম পোৱা যায়। প্ৰথম কামটো হ’ল ব্ৰাছ কৰাৰ অভ্যাস সলনি কৰা। সদায় কোমল চুলিৰ ব্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰিব আৰু ছেনছ’ডাইন ৰেপিড ৰিলিফ, ভেন্টেজ, শ্বাই-এনএম বা থাৰ্মচিল ৰ দৰে শিৰশিৰনিৰ বাবে বিশেষকৈ বনোৱা পেষ্ট ব্যৱহাৰ কৰিব। ব্ৰাছ কৰোঁতে ওপৰৰ পৰা তললৈ লাহে লাহে ঘূৰাই ঘূৰাই কৰিব, কেতিয়াও পথালিকৈ জোৰেৰে নঘঁহিব। দিনে দুবাৰকৈ দুই মিনিটকৈ ব্ৰাছ কৰাটোৱেই যথেষ্ট।
দ্বিতীয়তে খোৱা-বোৱাত অলপ সাৱধান হ’ব লাগে। যি কেইদিন শিৰশিৰনি বেছি থাকে সেই কেইদিন বৰ বেছি ঠাণ্ডা পানী, ফ্ৰীজৰ পানী, গৰম চাহ, আইচক্ৰীম, চকলেট, টেঙা আচাৰ আৰু ক’ল্ড ড্ৰিংকছ একেবাৰে নাখাব। কিবা খোৱাৰ লগে লগে সাধাৰণ পানীৰে মুখখন ভালকৈ ধুই ল’ব যাতে এচিড দাঁতত লাগি নাথাকে।

তৃতীয়তে, দিনে এবাৰকৈ কুহুমীয়া গৰম পানীত আধা চামুচ নিমখ মিহলাই কুলকুলি কৰিব। ইয়াৰ ফলত দাঁতৰ গুৰিৰ প্রদাহ কমে আৰু শিৰশিৰনি কমে। লগতে ঘৰুৱা উপায় হিচাপে দুটোপাল লং তেলত অলপ নাৰিকল তেল মিহলাই কটনৰ সহায়ত শিৰশিৰোৱা দাঁতত একমিনিটমান লগাই থ’ব পাৰে। লং হ’ল প্ৰাকৃতিক বিষনাশক, ই লগে লগে বিষ কমাই দিয়ে।
মনত ৰাখিব, দাঁতৰ শিৰশিৰনি হ’লে কেতিয়াও নখেৰে বা কাঠিৰে খুঁচৰিব নালাগে। আৰু যদি এই ঘৰুৱা উপায়বোৰ কৰাৰ পিছতো সাতৰ পৰা দহ দিনতকৈ বেছি সময় শিৰশিৰনি থাকে, দাঁতত ক’লা ফুটা দেখা যায়, দাঁতৰ আলুৰ পৰা তেজ বা পুঁজ ওলায়, মুখখন ফুলি যায় বা জ্বৰ আহে তেন্তে ঘৰতে বহি নাথাকিব লগে লগে দাঁতৰ ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ যাব লাগে, কাৰণ তেতিয়া ভিতৰত ইনফেকচন হৈ ৰুট কেনেলৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে।
