কৰম পূজা – আদিবাসী সংস্কৃতিৰ প্ৰাণৰ উৎসৱ
অসমৰ চাহ বাগিচাৰ সেউজীয়াৰ মাজত লুকাই আছে এক চহকী সংস্কৃতি। সেই সংস্কৃতিৰ আটাইতকৈ ৰঙীন আৰু প্ৰাণৱন্ত উৎসৱটোৱেই হৈছে কৰম পূজা।
১. কৰম কি?
কৰম কোনো দেৱ-দেৱী নহয়, কৰম হৈছে প্ৰকৃতি। কৰম এজোপা পবিত্ৰ গছ। আদিবাসী বিশ্বাস অনুসৰি এই গছৰ মাজত যৌৱন, শক্তি, আৰু ভাতৃত্ববোধৰ দেৱতা বাস কৰে। কৰম গছক পূজা কৰা মানে প্ৰকৃতিক পূজা কৰা।
২. কিয় পালন কৰা হয়? ইয়াৰ কাহিনী:
ইয়াৰ আঁৰত এক সুন্দৰ কিংবদন্তি আছে। কোৱা হয়, এসময়ত কৰম দেৱতাৰ অভিশাপত খেতি-বাতি নষ্ট হৈছিল, মানুহৰ দুখ-কষ্ট বাঢ়িছিল। তাৰ পিছত মানুহে কৰম গছক পূজা কৰি ক্ষমা খোজাতহে পুনৰ সুখ-সমৃদ্ধি ঘূৰি আহিছিল। সেয়ে আজিও ভাল শস্য, সংসাৰৰ মঙ্গল আৰু ভাই-ভনীৰ মাজৰ মৰম অটুট ৰাখিবলৈ এই পূজা কৰা হয়।
৩. কেতিয়া আৰু কেনেকৈ পালন কৰা হয়?
ভাদ মাহৰ শুক্লা একাদশীৰ দিনা এই উৎসৱ পালন কৰা হয়।
পূজাৰ নিয়মবোৰ অতি নিষ্ঠাৰে কৰা হয়:
জাওয়া উঠোৱা: পূজাৰ ৭-৯ দিন আগৰে পৰা অবিবাহিত ছোৱালীসকলে এটা পাত্ৰত গম, বুট, মাকৈ আদি বীজ সিঁচি জাওয়া উঠায়। সেই জাওয়াৰ বৃদ্ধিৰে ভৱিষ্যতৰ শস্যৰ আগজাননী কৰা হয়।
উপবাস আৰু নৃত্য:একাদশীৰ দিনা ছোৱালীসকলে দিনজোৰা উপবাসে থাকে। সন্ধিয়া ডেকা ল’ৰাসকলে ঢোল-মাদল বজাই হাবিৰ পৰা কৰম ডাল কাটি আনে।
মূল পূজা: চোতালৰ মাজত কৰম ডাল পুতি তাক ফুল, সেন্দুৰ, চাকিৰে সজোৱা হয়। তাৰ চাৰিওফালে গোটেই ৰাতি যুৱক-যুৱতীয়ে হাতে হাত ধৰি কৰম নাচ আৰু গীত গায়। এই নাচতেই লুকাই থাকে তেওঁলোকৰ প্ৰেম, বিৰহ আৰু জীৱনৰ কথা।
৪. ইয়াৰ তাৎপৰ্য:
কৰম পূজা কেৱল এটা পূজা নহয়, ই হৈছে আদিবাসী সমাজৰ ঐক্যৰ ডোলেৰে বান্ধি ৰখা এক পৰম্পৰা। এই পূজাই যুৱ প্ৰজন্মক নিজৰ শিপাৰ লগত সংযোগ কৰি ৰাখে আৰু প্ৰকৃতিক সন্মান কৰিবলৈ শিকায়।
কৰম পূজাৰ এই ৰঙীন পৰম্পৰাই অসমৰ সংস্কৃতিক অধিক চহকী কৰি তুলিছে।
